drs. Jopie Beenakkers

Paramedisch Natuurgeneeskundig Therapeut BATC

Nijmegen

home

de principes

behandelvormen

thema's

sitemap

register


introductie
natuurgeneeskundige
therapie

natuurgeneeskundig consult

drs. Jopie Beenakkers

mijn filosofie

logo

klimaat

contact

vergoedingenoverzicht
verzekeringen

home akademie

 

 

 

Drs. Jopie Beenakkers, mijn eigen filosofie, of hoe sta ik in het leven?

Anatomie, autarkie en authenticiteit zijn belangrijke begrippen bij ons, in onze maatschappij. Het zijn moeilijke begrippen. Allereerst omdat het vreemde woorden zijn, namelijk Griekse. Op de tweede plaats is onduidelijk wat er precies mee wordt bedoeld. Meestal leggen mensen het uit als:  ik bepaal zelf wel wat ik doe, bemoei je er niet mee, je kunt me de pot op, ik trek me nergens iets van aan!? Zijn ze illustratief voor eerst ik en de rest kan stikken?"

Wat mij betreft niet, ik heb daar een andere opvatting over. Voor mij drukken deze begrippen uit een ideaal voor de harmonieuze mens. Een mens die zijn vrijheid verworven heeft  door zijn lichamelijk en geestelijk evenwicht. De weg naar dit ideaal kan je ook terugvinden in boeddhabeelden (als ze tenminste zijn gemaakt door mensen die er iets vanaf wisten).

De drie begrippen waren in onze Westerse Oudheid ook al belangrijk. Wat mij trof dat mijn docent Filosofie van de Antieken, vertelde dat de oudste boeddhabeelden naar het voorbeeld van de Griekse god Apollo zijn gemaakt. Aristoteles  schrijft de eigenschappen toe aan een identiteit die we goddelijk noemen en niet van deze wereld. Het bestaan van een  goddelijke identiteit kon echter niet bewezen worden, en het  ideaal werd in de loop der tijd een uitdaging om te realiseren voor de mens zelf. (Ik bedoel hier niet mee te zeggen dat Aristoteles dezelfde invulling van de begrippen geeft, als ik. )

 Wat versta ik onder die drie A's?

Anatomie of zelfbepaling
Voor mij betekent het dat je keuzes niet bepaald worden door het gedrag van anderen als pure reactie. Dus geen actie, reactie, maar, omdat ik iets in absolute zin wil of vind. Voorbeeld van wat ik er niet onder versta:  iemand schreeuwt tegen je, jij schreeuwt terug omdat hij schreeuwt. Je doet iets voor een ander en verwacht er iets voor terug, daarom doe je dat. Omdat hij zegt dat iets blauw is, noem jij het rood. Je gedrag is relatief, recalcitrant vaak.

Autarkie of zelfgenoegzaamheid
Duidt mijns inziens niet op een autistisch persoon, maar juist op iemand die niet ten koste van een ander leeft. Een extreem voorbeeld om duidelijk te maken wat ik bedoel met wat het niet is: zoals een heer op zijn lauweren rust en zijn slaven voor hem laat werken. Of  banken die rijk zijn geworden ten koste van haar eigen cliŽnten door hen  er doelbewust in te luizen. 

Authenticiteit of oorspronkelijkheid
Voor mij betekent dat niet dat je iets nieuws voor de wereld creŽert, dat je niet na-aapt. Maar dat je jezelf ontwikkelt. Je gedrag en keuzes worden bepaald door wat jij meent dat goed voor je eigen geest en lijf en leden is. Dat je jezelf in de gaten houdt en je keuzes corrigeert als ze blijken tot grotere disharmonie van geest en lichaam te leiden. Dat wil helemaal niet zeggen dat op deze wijze leven, ten koste van een ander gaat, maar dat door jouw ontwikkeling, ook anderen zich ontwikkelen.

Onze moderne cultuur is gericht op meten van de buitenkant. Feiten en problemen zijn uitwendige waarheden. Mijns inziens gaat het hier mis, omdat we blijven aan de buitenkant. Alsof we een ondeelbaar, ondoordringbaar atoom zijn (zoals men vroeger dacht). Maar ik ben een intelligent lichaam. Mijn lichaam is geen levenloos, dood materiaal. Mijn lichaam is vol, een en al  kennis, en ook kenbaar. Met mijn eigen "materiaal" kan ik door de buitenkant naar binnen.

Hoe krijg  ik toegang tot mezelf? Door met aandacht naar mezelf te "staren". Ik zeg expres niet kijken, omdat de meeste mensen kijken met hun wil, en het is juist de bedoeling dat je die uitschakelt. Want de wil staat nogal eens los van onszelf, buiten onszelf. Met onze wil proberen we onszelf te handhaven, in allerlei bochten, zowel psychisch als lichamelijk. Vaak uit angst voor de consequenties van harmonie: je moet het beheersen van jezelf en van anderen opgeven. Ik persoonlijk doe dat (mediteren) meestal met mijn ogen dicht, maar het kan  ook door naar jezelf te kijken of jezelf aan te raken.

Als je die wil uitschakelt zoekt je lichaam naar zijn eigen harmonie, je haalt je lichaam uit zijn kooi. Je ontdekt dat je lichaam af wil van al die bochten waarin jij je lichaam in je leven hebt gedrongen. Je ontdekt ook dat die bochten samenhangen met je karakter, je ervaringen, je gedrag ....